217 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) سرايى است كه بلاها از هر سو گردش را گرفته و به غدر و بيوفايى شهرت يافته . نه خود همواره بر يك حال باشد و نه ساكنانش در امان و سلامت به سر برند . حالاتش گونه گون است و هر روز نوبت به يكى دهد . در آنجا شادمانى نكوهيده است و امن و آسودگى نتوان يافت . مردم دنيا در دنيا چون هدفهايى هستند كه تيرها بر آنها مىبارند . دنيا تيرهايش را بر مردمش مىافكند و به مرگى كه بر سرشان مىفرستد ، نابودشان مىكند . بدانيد ، اى بندگان خدا ، شما و هر چه از اين دنيا از آن شماست ، به همان راه مىرويد كه پيشينيان شما رفته‌اند . كسانى كه عمرهايشان درازتر از عمرهاى شما و خانه هايشان آبادتر از خانه‌هاى شما و آثارشان ماندگارتر از آثار شما بود . آوازهايشان به خاموشى گراييد و باد بروتشان فرو نشست و پيكرهايشان فرسوده گرديد و سراهاشان خالى افتاد و آثارشان مندرس شد . كاخهاى بلند و بالشهايى را كه بر آن تكيه مىزدند به صخره‌هاى سخت و گورهاى به هم چسبيده و لحدهاى در زمين كنده ، بدل كردند . گورهايى كه آستانه اش بر ويرانى بنا گشته و بناهايش از خاك ساخته شده . مكانهايش به هم نزديك و ساكنانش دور . در محله اى كه مردمش ترسان و هراساناند . مردمى به ظاهر آسوده و به باطن دل مشغول . به خانه‌هاى خود انس نمىگيرند و چون همسايگان با يكديگر نمىپيوندند ، هر چند در كنار هماند و خانه هايشان به نزديك است . چگونه به ديدار يكديگر توانند رفت ، در حالى كه ، در آسياب فرسودگى خرد شده‌اند و سنگها و زمين پيكرشان را خورده است . اكنون ، چنان پنداريد كه شما نيز به همان جا رخت كشيده‌ايد كه آنان كشيده‌اند و گروگان آن خوابگاهيد و آن وديعتگاهتان در كنار گرفته است . چه خواهيد كرد ، اگر كارتان به پايان رسد و زمانتان سر آيد و قبرها دهان گشايد و مردگان بيرون آيند . « آنجا هر كس هر چه كرده است پاداشش را خواهد ديد و همه را به سوى خدا مولاى حقيقيشان باز مىگردانند و همهء آن بتان كه به باطل مىپرستيدند نابود مىشود . » ( 1 )

--> ( 1 ) . سورهء 10 ، آيهء 30